پنجشنبه، خرداد ۲۳، ۱۳۹۲

به روحانی رای می دهم

شما بردید. به روحانی رای می دهم،  اما نه به خاطر زیر سوال رفتن سابقه ی اجرایی قالیباف، بدیهی است که کاندیدایی که توی زندگی ش بیشتر فعالیت کرده باشد بیش تر هم می شود ازش نقطه ضعف پیدا کرد. به روحانی رای می دهم چون فکر می کنم باید حزبی رای داد، حزب که نداریم. خاتمی را اما به عنوان سخنگوی موقت حزب قبول دارم.

هیچ کدام از اعضای خانواده م هم نمی خواهند رای دهند، این را کجای دلم بگذارم. 

پی نوشت: با ده تلفن هر کدام سه- چهار دقیقه ای، نه تا تحریمی را راضی کردم که به روحانی رای بدهند. اصلن وارد بحث منتطقی هم لازم نشد بشوم، در حد به خاطر من یا به جای من بروید رای بدهید کافی بود. از داداش کوچیکه هم رای ش را به صد دلار خریدم. زورم به آرش هنوز نرسیده. تلفن بزنید، مهم نیست از چه ترفندی استفاده می کنید، هدف وسیله را توجیه می کند. مگر اینکه وسیله هدف بزرگتری را به خطر بیاندازد.  به نظر من در این وقت کم وقت نگذارید برای بحث های منطقی با تحریمی های سر سخت، تحریمی های ساده تر مثل پدربزرگ و مادربزرگ و گاهی پدر و مادر را راحت تر می شود راضی کرد به رای دادن. خوبی یا بدی دموکراسی این است که رای همه به یک اندازه می ارزد.