چهارشنبه، اردیبهشت ۱۴، ۱۳۹۰

همیشه اشتباه خودم بود

همه‌ی زندگی‌م هر اتفاق بدی افتاد که نتیجه‌ش را دوست نداشتم،‌ مدام گفتم تقصیر من است. هی به خودم گفتم برگرد ببین کجا را اشتباه کردی. همیشه فقط راهی که خودم آومده بودم را نگاه کردم تا ببینم کجا کج قدم برداشتم، حتی یک لحظه سرم را نچرخاندم تا تقصیرات بقیه را هم ببینم چون فکر نکردم ممکن است اشتباه دیگران هم تاثیری داشته باشد.
 افتخارم این بود که هیچ وقت تقصیر را گردن کسی جز خودم نیانداختم؛ و برای همین هم بود که آدمهایی که  تکرار می‌کنند زمین کج‌ است را درک نمی‌کردم- و نمی‌کنم-.

تازگی‌ها احساس کرده بودم که خیلی زیاده روی  می‌کنم در گفتن: everything is my fault 
وقتی این جمله‌ي دکتر هاوس را شنیدم، انگار که ایراد کارم را با شهود پیدا کرده باشم:

"The technical term is narcissism. You can't believe everything is your fault unless you also believe you're all powerful."
House, M.D