دوشنبه، بهمن ۱۸، ۱۳۸۹

Preah Vihear

به خاطر پست پایین احساس وظیفه می‌کردم که  این را بگویم.
جنگ محلی که از دو سه روز پیش بین کامبوج و تایلند شروع شده،‌ مشخصن و دقیقن به دلیل ایده‌آلیسم مرکز و جدی نگرفتن مرزها اتفاق افتاده. معبدی را که در مرز کامبوج و تایلند بوده و سرش بحث بوده که مال کیست، سال دوهزار و هشت به اسم کامبوج ثبت کرده.
تا قبل از آن با وجود عدم موافقت سر این‌که مرز کجاست، هنوز لشکرکشی در کار نبوده. از بعد از ثبت تایلند اول به سازمان اعتراض کرده، چون نقشه‌ای را ضمیمه ثبت کرده‌اند که قبولش ندارد. تایلند ادعای مالکیت معبد را دارد، به‌شان پیشنهاد کرده‌اند، خب با هم دوست شوید و درخواست بدهید که معبد به اسم هر دو کشور ثبت شود، بدیهی است که هیچ طرفی راضی نبوده به این کار.
آدم‌های سازمان کماکان دعوا را جدی نگرفته‌، می‌گویند کامبوج در خواست کرده، تایلند توی جلسه نتوانسته بقیه را راضی  کنند و کشورهای عضو کمیته رای داده‌اند به ثبت. پرونده را از دستور جلسه نکشیده‌اند بیرون، یادشان رفته/می‌رود بیرون از این درها،‌ آن مرزها جدی‌اند.
چند روز پیش تایلند به کامبوج حمله کرد،‌ مردم روستاهای اطراف را جا به جا کردند. امروز اعلام کردند که یک سمت معبد  در نتیجه‌ی بمباران فرو ریخته. کامبوج به سازمان ملل شکایت کرده. اینباکس ایمیل‌ محل کارم پر از سوال است، پر از درخواست بریفینگ، پر از پیشنهاد و راه‌حل‌هایی که به دیوار می‌خورند. سازمان ملل باید اول در سطوح پایین‌تر مساله را حل کند،‌ طبق کنوانسیون حداکثر کاری که می‌شود کرد این است معبد به اسم هر دو کشور ثبت شود که این هم باید به درخواست خودشان باشد، هیچ‌کدام حاضر نیست.
این‌روزها پری ویهر-کامبوج-تایلند عنوان نصف ایمیل‌های اینباکس‌‌ام است و ما ایده‌آلیست‌‌ها چقدر ناتوان‌ایم در برابر واقعیت.