پنجشنبه، مهر ۲۲، ۱۳۸۹

نقطه‌ی عطف

همیشه برای من این نقطه‌ي عطف کارکردن بود. از روزی که شروع کردی توی خونه کار کردن و حتی ایمیل‌های کاری رو جواب دادن یو آر فاکد آپ. این‌جا که آمدم با آگاهی قبلی و عزم راسخ شش ماه مقاومت کردم؛ هیچ وقت ایمیل محل کارم رو بیرون از محل کار باز نکردم. حتی اگر لازم بود تا ساعت دوازده شب سر کار موندم تا خونه کار نکنم و کاری رو خونه نبرم و از خط قرمزم نگذرم. این هفته گذشتم. شدم مثل هم‌کارهای ژاپنی‌م رسمن، حتی توی مترو گزارش می‌خونم و کامنت می‌نویسم. خوبی‌ش اینه که می‌دونم اگر اتاقم رو عوض کنم و به جای یه  آلمانی و یه ژاپنی با یه فرانسوی و یه ایتالیایی هم‌اتاق بشم می‌شم همون آدم قبلی.